Kolonizacja Afryki


Dekolonizacja Afryki


Następstwa dekolonizacja Afryki




Polecamy

damara hosting
CERESIT
oferty pracy toruń
architekt wnętrz warszawa
pozycjonowanie
prace licencjackie
praca w australii
szkolenia otwarte


Podsumowanie

Podsumowując, należy stwierdzić, że najwidoczniejszym następstwem dekolonizacji jest zmiana mapy politycznej świata, na której pojawiło się wiele nowych państw funkcjonujących w ramach nienaturalnych granic państwowych, które dopiero co wkroczyły na drogę samodzielnego bytu. Wiąże się z tym wiele trudności, ponieważ państwa afrykańskie nie były pod względem instytucjonalnym w pełni przygotowane do samostanowienia. Widoczny był brak osób wykwalifikowanych, które umiałyby sprawować władzę i rozsądnie kierować polityką kraju. W wielu państwach afrykańskich rozgorzały konflikty etniczne, religijne oraz walki o przejęcie władzy i kontrolę nad krajem. W ich następstwie wykreowały się systemy rządów totalitarnych, dyktatorskich. Z kolei metropolie nie mogły odpuścić sobie rezygnacji z całkowitej kontroli nad byłymi koloniami, wprowadziły system neokolonializmu, który podtrzymywał zależność polityczną i gospodarczą państw Afryki z byłymi kolonizatorami. Neokolonializm to nic innego jak wyzysk ekonomiczny i uzależnienie polityczne byłych kolonii. Niepodległość zamiast zjednoczyć, to podzieliła społeczeństwa afrykańskie. Jednak poza tymi negatywnymi skutkami dekolonizacji, należy pamiętać, że gdyby nie kolonializm, Afryka nie wykształciłaby infrastruktury, nie znałaby kapitalizmu i gospodarki pieniężnej, nie rozpocząłby się proces urbanizacji, nadal tkwiłaby w zacofaniu gospodarczym, kulturowym i cywilizacyjnym. Nie osiągnęłaby tego wszystkiego tak szybko, droga ku rozwojowi byłaby znacznie wolniejsza. Pomimo, iż to niewielki postęp w porównaniu do państw zachodnich, tak dla Afryki stanowi to duży krok naprzód.

W pracy tej został przedstawiony proces kolonizacji i dekolonizacji krajów afrykańskich, sklasyfikowanych według regionów geograficznych. Zostały opisane i scharakteryzowane następstwa dekolonizacji, które bardzo znacząco wpłynęły na obecną sytuację polityczną, gospodarczą, społeczną i kulturową w Afryce. Proces transformacji kolonii w samodzielne państwo, bardzo często odbywał się drogą wojen narodowowyzwoleńczych, w czego następstwie do władzy dochodziła jedna osoba sprawująca rządy autorytarne, które niewiele miały wspólnego z demokracją. Społeczeństwo się sprzeciwiało takiemu systemowi, dokonując zamachów stanu, które powodowały w kraju totalną anarchię i chaos. Należy zaznaczyć, że rządy w Afryce charakteryzowała korupcja, finansowa pomoc zagraniczna nie została przeznaczona na potrzeby państwa i społeczeństwa, była rozkradana i wpływała na konta osób sprawujących władzę. Aparat biurokratyczny był zbytnio rozbudowany, aby jak najwięcej zapewnić posad. Najbogatszymi ludźmi w państwie były osoby sprawujące władzę. Zafascynowanie państw afrykańskich ideologią socjalizmu, doprowadziło je do kryzysu gospodarczego, ponieważ socjalizm w warunkach afrykańskich nie sprawdził się. Część krajów afrykańskich miało wyższy poziom rozwoju przed dekolonizacją, niż po jej zakończeniu, kiedy wprowadziły system komunistyczny. Tak więc, zacofanie, stagnacja, zadłużenie, liczne wojny i konflikty, wynikające ze sztucznego podziału granic to skutki nieumiejętności oraz braku doświadczenia w zarządzaniu państwem. Proces dekolonizacji prowadzi do wyzwolenia się spod panowania kolonialnego i powstania nowego państwa, lecz mimo tego, całkowita niezależność kraju nie zawsze jest możliwa. Państwa są uzależnione ekonomicznie od kolonizatorów, ponieważ nie są same w stanie dobrze prosperować, gdyż organy państwowe nie są jeszcze odpowiednio przygotowane do całkowitej samodzielności.

Afryka w oczach społeczeństw zachodnich utożsamiana jest z kontynentem biednym i bardzo zacofanym, którego spustoszenie sieją liczne wojny i konflikty. Sama niepodległość kojarzona była z nędzą i biedą. Kontynent afrykański nie wykorzystał wszystkich swoich możliwości i potencjałów, które w przyszłości pozwolą mu stać się kontynentem rozwiniętym. Państwa afrykańskie mają złoża bogactw naturalnych, które nie są całkowicie wyeksploatowane. Niestety tylko niektóre kraje kontynentu wypracowały trwałe struktury demokratyczne. Sądzi się, iż z biegiem czasu Afryka osiągnie upragnione cele. Afryka stanowi kontynent, który jest pełen sprzeczności oraz kontrastów. Wynika to z nierównomiernego rozwoju politycznego i gospodarczego poszczególnych państw. Mimo, iż od okresu dekolonizacji minęło wiele lat, to dla Afryki to dopiero początek, jakże trudnej ścieżki ku pełnej niezależności. Poszukiwanie własnego miejsca we współczesnym świecie oraz indywidualnych dróg rozwoju, zajmie Afryce jeszcze sporo czasu. Dekolonizacja stanowiła ucieczkę metropolii od narastających wewnętrznych problemów afrykańskich. Badacze zajmujący się kontynentem afrykańskim, wyróżniają dwie możliwe drogi mogące wyprowadzić Afrykę z kryzysu gospodarczego i politycznego. Pierwsza droga mówi o konieczności nowego kolonializmu, bez którego Afryka pogrąży się w wojnach, chorobach, ubóstwie i ludobójstwie. Druga droga zakłada pozostawienie Afryki Afrykanom. Na nic się zdały pożyczki finansowe dla Afryki, która nie jest w stanie ich spłacić, popada w coraz większe długi zagraniczne. Afryce potrzebne jest wykształcenie wszystkich mechanizmów gospodarki wolnorynkowej, aby mogła o własnych siłach „stanąć na nogi” i samodzielnie zacząć funkcjonować i rozwijać się. Zajmie to wiele czasu, ale sądzę, że kiedyś Afryka dorówna gospodarczo i politycznie państwom zachodnim.

stomatolog wrocław kancelaria prawna