Kolonizacja Afryki
- Wprowadzenie
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Dekolonizacja Afryki
- Wstęp
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Następstwa dekolonizacja Afryki
- Konflikty afrykańskie
- Apartheid
- Neokolonializm
- Ideologie Afrykańskie
- Dyktatury
- Ugrupowania afrykańskie
- Inne skutki dekolonizacji
- Podsumowanie
Polecamy
damara Kody kreskoweKody kreskowe
ZEGARKI TISSOT
Nawadnianie ogrodów
Wąż - San Luis Potosi Kingsnake
wynajem limuzyn
drewniane domy
praca fryzjer warszawa
Dyktatury
Rządy dyktatorskie wykształciły się w Afryce w wyniku dekolonizacji. Państwa nowo powstałe po latach zniewolenia i braku własnego aparatu państwowego, musiały same uporać się z problemami społecznymi, politycznymi i ekonomicznymi. Tak więc, pojawiła się dyktatura, ponieważ ogół społeczeństwa poszczególnych państw afrykańskich, był mało wyedukowany i panowała powszechna ignorancja na losy kraju, a mimo wszystko sprawowanie władzy trzeba było powierzyć w czyjeś ręce. Poniżej zostaną przedstawione niektóre z najokrutniejszych rządów dyktatorskich.
W Ugandzie w styczniu w 1971 roku, doszło do obalenia rządów Miltona Obote i jego miejsce zajął generał Idi Amin. Zaprowadził dyktaturę wojskową w kraju i zabronił funkcjonowania jakichkolwiek partii politycznych. Idi Amina uważa się za tyrana, którego rządy były oparte na rasizmie i antysemityzmie. Ludzie Amina często dopuszczali się terroryzowania i mordowania ludzi. Amin także zabijał, przy czym ponoć dopuszczał się kanibalizmu. Próbował zdobyć Tanzanię, lecz kiedy na nią najechał został pobity. W odwecie czego, w lutym 1979 roku wojska tanzańskie wkroczyły do Ugandy, obalając rządy dyktatorskie Amina. Podczas jego bestialskich rządów zginęło od 300 do 600 tysięcy ludzi, ponadto doprowadził kraj do kryzysu ekonomicznego. Idi Amin miał przydomek Dada, chciał aby nazywano go „Big Daddy”. Tytułował siebie „ostatni król Szkocji”, ponieważ przejawiał ogromną fascynację Szkocją. Nazywany często bywał „rzeźnikiem z Ugandy”, jego rządy były bardzo krwawe i brutalne, co sprowadza niektórych do wniosku, że Idi Amin Dada musiał być szaleńcem. Ciekawym jest fakt, iż kiedy brutalność Idi Amina była już dobrze znana na scenie międzynarodowej, został on przewodniczącym konferencji OJA w 1975 roku, a próby omówienia gwałcenia przez niego praw człowieka na forum ONZ, były blokowane przez przedstawicieli krajów afrykańskich. Cytując R. Kapuścińskiego: „Amin jest hańbą Afryki i całego świata” .
Warto przedstawić rządy płk Jeana-Bedela Bokassy, którego system sprawowania władzy zalicza się do jednych z najbardziej barbarzyńskich. Obalił pierwszego prezydenta niepodległej Republiki Środkowoafrykańskiej i mianował się w 1965 roku na dożywotniego prezydenta kraju. W okresie jego rządów morderstwa opozycjonistów politycznych oraz rywali, a także tortury były na porządku dziennym. Bokassa osobiście nie raz dopuszczał się mordów, przy czym tak jak Idi Amin Dada, uprawiał kanibalizm. 4 grudnia 1977 roku mianował się na cesarza, a nazwę państwa zmienił na Cesarstwo Środkowoafrykańskie. Ceremonia koronacyjna pochłonęła 1/3 budżetu państwa, które stanowi jedno z najbiedniejszych państw na świecie. Paradoksem jest fakt, iż jego krwawe dyktatorskie rządy wspierane były przez Francję, a jedynym tego powodem było otrzymywanie rudy urany w zamian za francuską pomoc militarną i finansową. Jednak kiedy 17 kwietnia 1979 roku, 100 licealistów rozpoczęło protest przeciwko nakazowi noszenia uniformów w szkołach, zostali oni zamordowani i zjedzeni, Francja 20 września 1979 roku dokonała zamachu stanu, obalając Bokassę. Bokassa, tak jak Idi Amin Dada, miał osobowość psychopatyczną, szaleńcy. Uważał się za trzynastego apostoła, oboje przypisywali sobie jakąś szczególną rolę wyznaczoną przez Boga.
Jako ostatni zaprezentowany przykład okrutnych rządów dyktatorskich stanowić będzie dyktatura Francisco Maciasa Nguema w Gwinei Równikowej. W 1972 roku został pierwszym prezydentem, obejmując dożywotnie stanowisko, zamieniając kraj w obóz pracy. Ludność nie mogła opuścić kraju, częste były przypadki stosowania tortur lub też mordowania osób sprawiających kłopoty. Gwineę Równikową nazywano „afrykańskim Auschwitz”. Dopiero 3 sierpniu 1979 roku przy udziale Hiszpanii, bratanek Nguema wraz z poplecznikami obalił dyktatora, którego postawiono przed sąd i decyzją sądu rozstrzelano za dokonanie ludobójstwa. Jego system rządów dyktatorskich uważa się za okres chaosu oraz najokrutniejszego krwawego terroru w niepodległej Afryce .
W innych państwach także istniały reżimy dyktatorskie, lecz mniej brutalne i okrutne w porównaniu do tych wyżej opisanych. Dyktatury afrykańskie były charakterystycznym zjawiskiem dla pokolonialnej Afryki. Społeczeństwa pozostawione samym sobie muszą w jakiś sposób zarządzać własnym krajem. Dekolonizacja i niepodległość która z nią się wiązała, powodowały zagrożenie dla pozycji osób, które służyły w armiach kolonialnych. Kolonialiści opuszczając dawne kolonie, mieli mało czasu, aby odpowiednimi osobami obsadzić stanowiska w aparacie państwowym. Często brali mniej zdolnych i inteligentnych, ale za to posłusznych.
stomatolog wrocław kancelaria prawna