Kolonizacja Afryki
- Wprowadzenie
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Dekolonizacja Afryki
- Wstęp
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Następstwa dekolonizacja Afryki
- Konflikty afrykańskie
- Apartheid
- Neokolonializm
- Ideologie Afrykańskie
- Dyktatury
- Ugrupowania afrykańskie
- Inne skutki dekolonizacji
- Podsumowanie
Polecamy
damara sennike papieros
UFO, niezidentyfikowane obiekty latające, latające spodki
Dethloff - szkoły językowe Lublin, kursy językowe Lublin
wyposażenie restauracji
Folie okienne
Części Land Rover
technik farmaceutyczny, farmacja, szkoły policealne
Afryka Środkowa ( Centralna )
Dążenia do zdobycia niepodległości we francuskiej kolonii Czad, wiązały się z masowymi przewrotami, licznymi wojnami i rebeliami. W 1958 roku Czad otrzymał wewnętrzną autonomię. Natomiast dnia 11 sierpnia 1960 roku, proklamował swoją niepodległość .
Gabon mocą referendum, uzyskał autonomię w 1958 roku. W roku następnym wybuchło powstanie o charakterze zbrojnym, które przyczyniło się uzyskaniu niepodległości przez Gabon, 17 sierpnia 1960 roku.
W 1958 roku Gwinea Równikowa otrzymała autonomię wewnętrzną. Sześć lat później zmieniła tymczasowo nazwę na Hiszpański Region Równikowy. Na podstawie referendum przeprowadzonego wśród ludności Gwinei Równikowej, uzyskała ona niepodległość. Proklamowanie niepodległości Gwinei Równikowej nastąpiło dnia 12 października 1968 roku .
Kamerun poprzez działania partyzanckie toczone w latach 1955-1958, próbował wywalczyć niepodległość. Francuska część Kamerunu stała się republiką autonomiczną w maju 1957 roku. Jednak dążenia do uzyskania niepodległości zrealizowały się 1 stycznia 1960 roku. Natomiast decyzją plebiscytu przeprowadzonego 1 października 1961 roku, brytyjska część Kamerunu została podzielona i jej północną część wcielono do Nigerii, natomiast południową do Kamerunu. Brytyjska część Republiki Kamerunu otrzymała autonomię. W 1972 roku nastąpiło połączenie francuskiego i brytyjskiego Kamerunu w Zjednoczoną Republikę Kamerunu .
W regionie Konga Belgijskiego powstało w 1950 roku Stowarzyszenie Plemienia Bakongo (ABAKO), pierwotnie o charakterze kulturowym. Między rokiem 1956, a 1958 stowarzyszenie przekształciło się w organizację polityczną, mającą na celu dążenia niepodległościowe. Takie wydarzenia jak: uzyskanie niepodległości przez francuskie Kongo i utworzenie 15 sierpnia 1960 roku republiki Kongo-Brazzaville (od 1969 roku do 1991 istniało pod nazwą Ludowa Republika Konga) oraz wzrost demonstracji i ruchów politycznych, doprowadziły rząd belgijski do przyznania Kongu Belgijskiemu niepodległości. Proklamowano ją 30 czerwca 1960 roku. Nastąpiła zmiana nazwy na Kongo-Leopoldville, która funkcjonowała do 1971 roku, z kolei została ponownie zmieniona na Zair. Od 1997 roku po dzień dzisiejszy, oficjalnie mówi się o Demokratycznej Republice Konga .
Francuska kolonia, zwana Ubangi-Szari na podstawie plebiscytu została przekształcona w Republikę Środkowoafrykańską, która uzyskała autonomię 1 grudnia 1958 roku. Natomiast proklamowanie niepodległości nastąpiło dwa lata później, 13 sierpnia 1960 roku .
Wyspy Świętego Tomasza i Książęca jako jedne z najmniejszych państw afrykańskich, niepodległość proklamowały 12 lipca 1975 roku. Tak jak wszystkie prowincje należące do rządu portugalskiego, niezależność uzyskały po obaleniu w 1974 roku w Portugalii rządów dyktatorskich .
stomatolog wrocław kancelaria prawna