Kolonizacja Afryki
- Wprowadzenie
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Dekolonizacja Afryki
- Wstęp
- Afryka Północna
- Afryka Południowa
- Afryka Środkowa
- Afryka Zachodnia
- Afryka Wschodnia
- Róg Afryki
Następstwa dekolonizacja Afryki
- Konflikty afrykańskie
- Apartheid
- Neokolonializm
- Ideologie Afrykańskie
- Dyktatury
- Ugrupowania afrykańskie
- Inne skutki dekolonizacji
- Podsumowanie
Polecamy
damara oświetlenieKody kreskowe
Kursy księgowości
dieta, zdrowie i nie tylko
emule
prace domowe
Piszemy prace dyplomowe czyli prace magisterskie i prace licencjackie.
kurs rysunku
Afryka Południowa
Angola, stanowiła Portugalską Afrykę Zachodnią. Jest państwem, którego droga do niepodległości była dość powolna, w którym tendencje narodowowyzwoleńcze wykształciły się stosunkowo późno. Późno, ponieważ Angola była krajem bardzo zacofanym pod względem gospodarczym i politycznym, gdzie wszelkie ruchy narodowowyzwoleńcze nie miały sprzyjających warunków do rozwoju. Zdobycie niepodległości odbyło się na drodze walki zbrojnej, tak jak w Algierii. Na mocy ustawy rządu portugalskiego z czerwca 1951 roku, wszystkie kolonie Portugalii zmieniono w prowincje zamorskie . W latach siedemdziesiątych Portugalia zapowiedziała przyznanie niepodległości Angoli. Pomimo 14-letniej walki zbrojnej, która wybuchła 15 marca 1961 roku i toczona była między poszczególnymi organizacjami narodowymi, Angola uzyskała niepodległość 11 listopada 1975 roku. Większość państw uznało niepodległość Angoli, za wyjątkiem RPA i Zairu, które wysłały do Angoli swoje wojska, szybko stłumione przez oddziały kubańskie. Proklamowanie niepodległości Angoli było równoznaczne z zakończeniem portugalskiego panowania kolonialnego, ponieważ Angola stanowiła ostatnią kolonię portugalską, która najpóźniej wyzwoliła się .
Obecna Botswana, dawna Beczana, niepodległość od Wielkiej Brytanii otrzymała 30 września 1966 roku. Do uzyskania nieodległości doprowadziły tendencje narodowowyzwoleńcze, które wykształciły się w latach pięćdziesiątych .
Basutoland, stanowiący enklawę na obszarze RPA i będący brytyjskim protektoratem, niepodległość od rządu brytyjskiego uzyskał 4 października 1966 roku. W tym samym czasie zmianie uległa jego nazwa z Basutoland na Królestwo Lesotho .
Niasa, która od 1953 roku należała do Federacji Rodezji i Niasy, w 1962 roku wystąpiła z niej, a rok później uzyskała autonomię. Dnia 6 lipca 1964 roku uzyskała niepodległość i zmieniła nazwę na Malawi .
Już od czasów II wojny światowej w Mozambiku kształtowały się tendencje narodowowyzwoleńcze. W 1964 roku do działań przystąpiło powstałe dwa lata wcześniej, ugrupowanie zwane Front Wyzwolenia Mozambiku (FRELIMO), dążący do antykolonializmu. Rozpoczęła się seria walk zbrojnych o charakterze partyzanckim. Jednak uzyskanie niepodległości przez Mozambik było ściśle powiązane z wydarzeniami w Portugalii. Tak więc dopiero po przewrocie i tym samym zakończeniu rządów dyktatorskich w Portugalii, Mozambik uzyskał niepodległość 25 czerwca 1975 roku .
Namibia była terytorium mandatowym RPA, lecz inne państwa nie akceptowały tej zależności. RPA nie godziło się na uzyskanie niepodległości ze strony Namibii, na co nalegało ONZ. Już od 1959 roku, w Namibii była prowadzona walka narodowowyzwoleńcza, która nie odniosła zwycięstwa. Dopiero 22 grudnia 1988 roku, doszło do trójstronnego porozumienia między Angolą, Kubą i RPA, które umożliwiło doprowadzenie do urzeczywistnienia rezolucji ONZ z 1978 roku, dotyczącej proklamowania niepodległości Namibii. Ogłoszenie niepodległości Namibii nastąpiło dopiero 21 marca 1990 roku, co oznacza, że stanowi ona jedno z najmłodszych państw afrykańskich .
Na terenach dawnej Rodezji, która od 1911 roku została podzielona na Rodezję Północną i Południową, w 1923 roku były prowadzone działania mające na celu zawiązanie federacji. I tak, 14 lipca 1953 roku powstała Federacja Rodezji i Niasy, inaczej nazywana Federacją Afryki Centralnej. Istniała dziesięć lat do 1963 roku i w jej skład wchodziły obecna Zambia, Zimbabwe i Malawi. Charakterystyczną cechą tej federacji były różnice ustrojowe, występujące w państwach członkowskich. Rodezja Południowa istniała jako autonomiczna kolonia, natomiast Rodezja Północna i Niasa, czyli Malawi były pod protektoratem brytyjskim. Początkowo Federacja Afryki Centralnej była przedsięwzięciem udanym, jednak wzrost ruchów narodowowyzwoleńczych na kontynencie afrykańskim przyczynił się do jej upadku . Dnia 31 grudnia 1963 roku Rodezja Północna otrzymała autonomię, a to dzieliło ją o krok od uzyskania niepodległości, co nastąpiło 24 października 1964 roku. Od tego momentu oficjalnie datuje się istnienie Zambii. Natomiast Zimbabwe formalnie istnieje od 1980 roku, ale wcześniej 11 listopada 1965 roku, jako Rodezja proklamowała niepodległość, która nie została uznana przez inne państwa i nadal traktowano ją jako kolonię brytyjską . W tym czasie w kraju doszło do wybuchu wojny domowej. Na Rodezję Południową nałożono sankcje ekonomiczne, będące wynikiem proklamowania jednostronnej deklaracji niepodległości i mające za zadanie odwołanie tej deklaracji. Sankcje gospodarcze nie odniosły oczekiwanego rezultatu. W 1970 rząd Rodezji ogłosił przerwanie stosunków z Wielką Brytanią i wprowadzenie ustroju republikańskiego w Rodezji. Ponownie taka deklaracja nie została zaakceptowana na arenie międzynarodowej przez inne państwa i nie miała skutków w świetle prawa międzynarodowego. Tak więc, dopiero dnia 1 czerwca 1979 roku oficjalnie powstało nowe państwo Zimbabwe-Rodezja, tym samym wojna domowa się zakończyła. Zimbabwe-Rodezja od 18 kwietnia 1980 roku funkcjonuje jako Zimbabwe i jest akceptowane przez wszystkich aktorów sceny politycznej .
Rozproszone Wyspy Oceanu Indyjskiego, do których zalicza się następujące wyspy: Bassas de India, Europa, Juan de Nova, Tromelin oraz grupę wysp Glorieuses, nigdy nie były zaludnione. Do roku 2005 były pod zarządem Reunion, następnie pod administracją Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych. Obecnie od 22 stycznia 2007 roku oficjalnie wchodzą w skład Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych .
Suazi wewnętrzną autonomię od rządu brytyjskiego otrzymało w 1963 roku, następnie niepodległość ogłosiło 6 września 1968 roku. Uzyskanie niepodległości, Suazi zawdzięcza Postępowemu Stowarzyszeniu Suazi (SPA), które dążyło do osiągnięcia całkowitej niezależności Suazi .
Związek Południowej Afryki już od 1934 roku, po podpisaniu Statutu Westminsterskiego z 1931 roku, stał się niezależnym państwem. Z czasem został zobligowany do opuszczenia brytyjskiej Wspólnoty Narodów, z powodu prowadzenia polityki apartheid. 6 październiku 1960 roku odbyło się referendum tylko wśród białych obywateli, dotyczące przekształcenia państwa w republikę. Na jego mocy, zerwano definitywnie więzi z Wielką Brytanią i dnia 31 maja 1961 roku ZPA ogłosiło powstanie Republiki Południowej Afryki .
Święta Helena jest terytorium zależnym Wielkiej Brytanii. W jej skład wchodzą wyspy: Wniebowstąpienia, Święta Helena i Tristan da Cuhna. Tą ostatnią Tristana da Cuhna tworzą cztery małe wysepki: Tristan da Cuhna, Gough, Inaccessible i Nightingale. Spośród nich tylko wyspa Tristan da Cuhna jest zaludniona. Oficjalnie od roku 2002 Święta Helena istnieje jako zamorskie terytorium Wielkiej Brytanii .
stomatolog wrocław kancelaria prawna